Tajikistan, de Pamir Highway

Ver in het oosten van Tajikistan, buiten het gezichtsveld van de Westerse maatschappij, ligt een klein pareltje. De Pamirs met daar doorheen kronkelend, de Pamir Highway. Een bergketen met passen rond de 5000 meter. En dat is hoog, zeker als je die passen op de fiets wilt bedwingen. Maar al dat geploeter levert heel veel moois op. Natuurlijk schitterende vergezichten en onvergetelijke afdalingen maar eerlijk gezegd was dat niet waarvoor we deze uithoek van de wereld bezochten. We waren vooral op zoek naar het grensgebied van Europa en Azie. Waar de invloeden van oude ontdekkingsreizigers nog terug te vinden zijn in de gezichten van de inwoners. Waar China om de hoek ligt maar aan de andere zijde van het prikkeldraad nog zo ver weg lijkt. 
De Pamirs is tot aan het einde van de vorige eeuw een nooit in kaart gebracht gebied geweest. De reizigers die er kwamen konden bij aankomst in Azie de barre tocht door de Pamirs maar moeilijk op schrift zetten. De barre tocht, het onvergevelijke landschap liet sporen na in de documentatie. Zo is dit gebied voor velen nog altijd een blinde vlek op de kaart. 

Marco Meijerink exposeert tijdens de Fiets en Wandelbeurs in de RAI in Amsterdam. Zijn foto's tonen een indringend beeld van het leven in de Pamirs. De expositie is in de centrale hal, te zien gelijk bij binnenkomst.